Wonen op de Pelagia is goed te doen! ​De bemanning zorgt goed voor ons en er is altijd wel iets te beleven. Naast het uitzicht, dat werkelijk waar nooit verveelt (er zijn al walvissen gespot!) is er ook een kleine fitnessruimte in de buik van het schip, waar iedereen die daar behoefte aan heeft genoeg kan bewegen.

Maar natuurlijk wordt er ook hard gewerkt. Op het dek van het schip houden de wetenschappers zich met andere zaken bezig. Carlijne en ik hebben de dagtaak om iedere zes uur plankton te pompen. Een handeling die ons later hopelijk vertelt hoe het in de toekomst met het zeeleven gaat. Plankton, minuscule beestjes die in het zeewater leven, reageren op de omstandigheden van het zeewater zoals de temperatuur, het CO2-gehalte, zuurgraad en zoutgehalte. Tijdens de NICO-expeditie nemen we van iedere zes uur vaartijd monsters van het water en het plankton. Zo kunnen we in het lab bestuderen hoe de beestjes reageren op de veranderende omstandigheden. De manier waarop de beestjes reageren, geeft ons namelijk belangrijke informatie over de vijf oceaanprovincies die we bezoeken. We willen weten hoe hun milieu verandert en welk effect dat heeft op de levende organismen in zee.

Al met al moet ik zeggen dat de gehele ervaring waanzinnig is. Om op deze manier onderzoek te kunnen doen, dag in, dag uit, omringd door niets behalve zee, is toch erg bijzonder. De dagen vliegen voorbij, en dan voelt ‘14 dagen op zee’ toch opeens veels te kort.

Loes Kip
Masterstudent Marine Sciences - Universiteit van Utrecht